รักสาวๆ...

สาวๆ

บางระจัน

มวยไทย 7 สี

จะไม่ลืมพวกมึงตลอดไปแม้เวลามันจะผ่านไปเนินนานเท่าไร

คงไม่มีแล้ว วันที่เรานั่งคุยกันเฮฮา

คงไม่มีแล้ว วันที่เราโดดเรียนด้วยกัน

คงไม่มีแล้ว วันที่เราวิ่งหนีอาจารย์

คงไม่มีแล้ว วันที่เรามีเรื่องกัน

คงไม่มีแล้ว วันที่เรานั่งดูดบุหรี่แล้วแย่งกัน

คงไม่มีแล้ว วันที่เรานั่งเป่าปี่เฮฮา

คงไม่มีแล้ว วันที่แย่งขนมกินกัน

คงไม่มีแล้ว วันที่หัวเราะด้วยกัน
ปลอบใจเมื่อผิดหวัง

คงไม่มีแล้ว
วันที่เราเดินไปหาคนอื่นแล้วบอกว่ามองหน้ากูทำ"ไม"

คงไม่มีแล้ว คนที่พูดว่า"นี่คือเพื่อนกู"

คงไม่มีแล้ว คนที่พูดว่า"มึงเต้นท่าเหี้ยอะไร"

คงไม่มีแล้ว คนที่เดินมาให้กูตบหัว

คงไม่มีแล้ว ที่เราจะบอกรักคนที่เราชอบ

คงไม่มีแล้ว วันที่เรานั่งกินข้าวกันเป็นกลุ่มคณะ

คงไม่มีแล้ว วันที่เราจะมานั่งรวมกลุ่ม

คงไม่มีแล้ว วันที่เรานั่งกินเหล้าเมา

คงไม่มีแล้ว วันที่เราหยอกล้อกัน

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่กล่าวคำว่า'โชคดีโว้ย'ตอนกลับบ้าน

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ออกตัวแทนเราเวลามีปัญหา

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยแย่งกับข้าวเรากิน

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งเฮฮากันตอนเราเครียด

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...ผมทรงนักเรียน

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่วิ่งคนแรก ในเวลามีปัญหา

ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ให้อภัยเราได้ทุกเรื่อง

ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องจากกัน..ไปตามความฝันของตนเอง

ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องห่างไกล.กันนับสิบนับร้อยกิโล

ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่มีชีวิต..อนาคต..ตามที่ทุกคนเลือก

ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะเรียนจบตามที่ใจหวัง
ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะมีคู่ชีวิต ครอบครัวที่สมบูรณ์

ต่อจากนี้...เพื่อน...จะคิดถึงกัน..ติดต่อกัน..ไม่ว่าจะนานแค่ไหน

ต่อจากนี้...เพื่อน...จะอยู่ในใจ..ความทรงจำ..พวกกู..เสมอ

ห้ายเพื่อนกูทุกคน
กูเด็กคลองสำโรง กูรักพวกเมิงทุกคนนะ

บุรุษร่างเล็ก นัยน์ตาคล้ายเด็ก
ตัวเล็กพอประมาณ
อัตราการซมซนสูง
อัตรความสำเร็จตำ
มักเหงาๆเป็นประจำ
แต่...จะทำทุกอย่าง...พื่อเธอ